Hi po. I have someting to share, a true story from my niece, her journey as a cancer patient for almost six years, how she pretend as a normal person, hope for miracles how she struggle life everyday for that long years until one day she asked." Can I go"? to the parents and that was it.she wrote and left behind lots of poems and letters also she has her own blogs, very interesting , inspirational and educational stories.i miss her,

Dear Ms Charo, Gndan araw po sa inyo at sa laht ng mga tao behind the success of 18 years of MMK. Just want to share real true to life story of my pamangkin Joy and please let me know how to entry her story. This is my cell number 09463505708.

dear ms charo, i have always been an avid fan of mmk. i could still remember when my children were still in the elementary, and the no tv rule was strictly imposed during weekdays in order to study and do assignments. but during mmk, it was an exemption. mmk used to be aired on weekdays, i think wednesday or thursday. i always make it a point that they finish their assignments and studies early in order to watch mmk. after 20 years, mmk is still a habit. as much as possible, i wouldn't want to miss an episode of mmk. thru the years, mmk has evolved into a drama depicting the different faces and phases of society and its people. more power to you mmk and more relevant episodes that really touches the hear.

MMK... pkigawan nmn po ng kwnto ung SM PAMPANGA SHOOTING ... mdmi po mkkrelate dun

HELLO AND HAVE A GREAT DAY SA LAHAT NG STAFF NG ABS-CBN AT LALONG LALO NA PO SA MMK KAPAMILYA,NAIS KO LANG PO SANANG MAGBAHAGI NG TOTOONG KA-AWA-AWANG BUHAY NG AKING INA SA KAMAY NG KANYANG SARILING PAMILYA,SANA PO MABIGYAN NIYO PO AKO SA AKING HILING NA MAIPAHAYAG KO ANG AKING SALOOBIN SA SAKIT NA AKING NADARAMA TUNGKOL SA KANYANG SARILING AMA AT KAPATID,PLEASE PO TULUNGAN NIYO PO AKO KUNG PAANO KO MA ESUSUBMIT ANG AKING LIHAM PARA SA AKING INA.ITO PO ANG AKING EMAIL(asungahid@ymail.com),AT KUNG SAKALING MAY MAAWA SA AKIN,BIGYAN NIYO AKO PLEASE NG DIRIKTANG MAPAPADALHAN KO SA AKING LIHAM.MARAMING SALAMAT PO.
LUBOS NA GUMAGALANG:
AIZA :FROM CAGAYAN DE ORO CITY

im 36 yrs old and a housewife..i was one of the featured viewers of your anniversary special..i chose "rehas" as my unforgetable episode because its all about depression and the lesson is..to avoid depression we should not focus on the problem but focus only to God who can make all ways in its BEST!!!

dear ms charo,
nais ko po ibahagi ang kwento ng aking buhay sa dahilang gusto ko po patunayan sa manonood ang kahalagahan ng pananampalataya sa Dios at kung gaano sya kadakila pag tayo ay marunong lang magtiwala sa may likha sa atin....Na kahit pa tayo'y makalimot,andyan lng sya pala umalalay..at ang pinaka pinagbabsehan ko na salita ng Dios sa Bibliya ay mattagpuan sa Hebrews13:5: " I will never leave thee nor forsake thee"..at ang isa pang verse po sa Romans 8:28 "all things work together for good to them that love God,to them who are the called according to His purpose(king James version)..dahil nga po ang lahat dito sa mundo ay d natin nalalaman kung ano ang mga mangyayari sa susunod na segundo ng ating buhay ,ngunit ang lahat pala ay may purpose ang Dios kung bakit nya pinahintulutang maganap ang minsan d natin inaasahan sa ating buhay
magbabalik tanaw lang po ako sa aking background sa aking personalidad,sa aking murang edad(4 yrs old),ay nabanggit ng aking ina na dapat lagi manalangin dahil lahat ng hihilingin kay Jesus ay tinutugan nya..ang una kong reaksyon sa sinabi ng aking ina ay natuwa at bago nga ako natulog ay nanalangin ako na sana maglagay si Jesus ng pera..at sinabi ko pa ke jesus na ilagay nya sa ilalim ng unan ko para d makita ng mga kapatid ko at baka kunin..Ngunit sa paggisng ko sa umaga ay nagagalit ako at sinumbatan ko pa ang aking ina na d totoo ang sinasabi nyang Hesus na tumutugon sa panalangin.naipaliwanag nman sa akin ng aking ina na di lahat ng panalangin ay tinutugon agad at depende sa pangangailangan din pala..at nasiip ko nga na bata pa ako para humiling ng pera.Ngunit dahil sa sinanay ako ng aking ina na palasimba ay napalapit ako sa Dios at kinilala ko syang best friend ko sa buong buhay ko..lagi ko kinakausap c Hesus at dko na hinangad mgakaroon ng matalik na kaibigan dahil nga nasa isip ko na baka magselos si Jesus pag nagkaroon ako ng best friend sa lupa..at hanggang sa pagtanda ko ay dpo ako ngkaroon ng bestfriend ..napagsasabihan nga po ako ng mga kapatid ko na wala man lng dw ako pinapakilala na best friend ko dahil sila po ay mayroon..ang problema po ay nauuwi na nagiging BEAST friend nila DAHIL SA DI NILA PAGKAKAUNAWAAAN AT NaGLALABASAN DIN SILA NG MGA SEKRETO SA ISAT ISA..KAYA NANINDIGAN AKO AT SINABI KO KE HESUS NA "IKAW LANG JESUS TALAGANG BEST FRIEND KO...at dko sya pagpapalit...at napatunayan ko nga na sya ay totoong kaibigang maaasahan ..dahil ito po ang pangyayari sa aking buhay
noong ako po ay nakapag asawa pagkalipas po ng 10 yrs of engagement kay itago po natin sa panagalang julius..doon ko po nasabi na natupad ko po ang aking pangarap na magkaroon ng magandang buhay at matutupad ko nag magkaroon ng masayang pamilya,may sariling tahanan..doon ko din napatunayan na ang Dios ay tumutugon sa panalangin dahil akhit bata pa po ako ay pinapanalangin ko na ang magiging asawa ko na kung sino ang maging bf ko ay sya na ang mappangasawa ko.at magkaroon ng isang tahanan....dahil na rin po sa lumaki ako sa isang extended family ties na sinasabi pero magulo po dahil madami ang nagdedesiplina..pag nagkasala pede pumalo ang tito,tita,lolo,lola at pati kasamabahay..kaya po pinangarap ko na magkaroon ng isang tahimik na TAHANAN..yun po ang pangarap ko dahil naalala ko nun nagaaral po ako sa High skul napagusapan ang pagkakaiba ng tahanan at bahay..at doon ko narealize na d pala ako lumaki sa isang tahanan kundi isang bahay lang dahil nga na ang dapat dw sa isang tahanan ay isang buong pamilya lamang..at dapat nakabukod sa ibang kamaganakan..
at natupad nga po ang nais kong tahanan,sa unang taon po ng aming pagsasama ay maayos po dahil na din sa may bahay po agad kami at kumpleto po sa gamit maliban sa kotse..kami nga po ang usap usapan sa aming lugar dahil na din po sa kami daw po ang pinakabata na homeowner...sa sumunod po na taon ay nabuntis na po ako sa aking panganay at madalas po kami nagaaway ng aking asawa dahilan na din siguro sa mood ko bilang buntis... nawawalan ng pasensya ang aking asawa na din siguro sa akin..may mga binibitawan po syang salita na masakit sa loob ko andun yun sasabihin ang pinaggalingan kong pamilya na magulo,na galing ako sa mahirap,at kung hihiwalayan ako ay desperada na ako..at ilang beses na din po nya itapon ang aking mga damit at kahit daw makunan ako wala na daw sya pakialam sa akin at kaya daw nya ako pagpalit ngg mdaming babae dahil nga sa mapera sya..sa totoo lng napakasimple lang ng pinagaawayan namin na nahahantong sa ganung mga matitinding salita mula sa kanya..ang dahilan lang po ay malupit sya sa alaga kong aso.. tinadyakan po nya at binuhusan ng isang timbang tubig na labis kong ikinagalit dahil nga po mahilig ako sa aso..at sya namn po ay galit sa aso...pero dpo ako umalis at nanalangin lng ako nakapikit habang sya ay nagsisigaw..dko po ikinukwento kahit kanino ang panlalait sa akin ng aking asawa dahil ang buong akala nila ay napakapalad ko na napaksalan ni "Julius"..nakailang ulit po na ganun po ang ginagawa sa akin at patuloy lang po na wala akong ibang pinagsusumbungan kundi ang aking best friend na si Hesus..hanggang sa pangalawa kong pagbubuntis pagkalipas ng 5 taon,naging maayos nman po ang aking pagbubuntis ngunit madali pa rin po ako mapikon pag inaasar ako ng aking asawa dahil yun po ang personality nya mahilig po sya mang asar kahit kanino..minsan umiiyak ako at sinusuyo nman po ako na sinsabi nyang d na ako nasanay sa pangaasar nya..kasi naman po pag nang asar sya ay nakaka offend po..yun pong pag hihiwalayan nya ako baka daw sa bukid ako magsaka..mapa biro o galit po sya mdalas po kasi yun lang nag nasasambit nya..
at bago po ako mangaganak sa aking pangalawang anak ay me takot po ako na baka meron di magandang mangyari sa akin..tinawagan ko po ang aking ina na puntahan ako sa ospital at manganganak na ako..noong una ay di daw maiwanan ng nanay ko ang pagtitinda nya..pero noong nanaginip sya ng madaming dextrose..ay nagbyahe po sya agad mula po ilocos hanggang dito sa maynila..at nung naipangank ko na po un pangalawa,pagkalipas po ng ilang minuto ay nagbleeding napo ako na walang ibang nagawa ang duktor kundi ilipat ako sa isang ospital na may operating room dahil nanganak lng po ako sa isang lying in dahil sa kagustuhan kong ipakita sa asawa ko na gs2 kong makaipon ng pera at makatipid sa panganganak ko..kasalukuyang nasa barko po kasi sya nun ako poy nanganak..at nahantong nga po sa pagtatanggal ng aking matres at cervix..nag agaw buhay din po ako na 20 na lng po ang bp ko at yung isa pong duktor ay umiling na po ngunit yung OB ko po ay lumuhod sa Dios at nanalangin..dahil po ang last na nabitiwan kong salita sa ob ko bago ako malagay sa peligro ay ayaw kong mamatay at gawin nya lahat para ako magsurvive alang ala sa aking mga anak..at pinangako nya yun sa akin..sa aking kritikal na condition ay nasa bahay ang aking panganay at may umiikot na paru paro sa ulo nya na kulay puti at nanaginip ang aking ate na sinabi kong wag nilang papabayaan ang aking mga anak..at dun nagiiyak ang aking kapatid at lumapit nman po ang aking mga kapit bahay para ipanalangin ako.naghawakan po sila ng kamay na parang mga prayer warriors sa aking sinapit...at nalampasan ko nman po ang bingit sa kamatayan..akala ko po ay maayos na po ang lahat pero wala po sa isip ko po na ang babae pag nanganak ay may post partum syndrom..at napalala po iyon dahilan n din sa mga negatibong kumento ng mga bumibisita sa akin..na bakit daw kasi ako ngatipid sa panganganak at di dapta dw di nangyari sa akin yun,mapera nman dw ang asawa ko bakit dw di ako sa malaking ospital nanganak,mahirap daw mawalan ng matress wala ng mararamdaman pag nagtatalik..at doon po ako labis nabagabag dahil po naalala ko ang sinabi sa akin ng asawa ko..pabiro po pero alam ko kasi ang asawa ko ,ang mga biro nya ay totoo nman .ngunit mahirap din po tanggapin kasi nga po offensive..at nasabi po kasi nya sa isa nyang biro ay wala nman daw ako kailangang gawin pa at diko na kailangang maghanap buhay dahil pang kama lang nman daw ako at props nya sa bahay...
noong me nagkumento na wala na daw akong mararamdaman at dina masisiyahan ang asawa ko dahil me natanggal na sa reproductive organ ko ay paulit ulit ko nang narecall ang biro nya at labis ko po yung dinamdam..at sa bawat oras yun na ang worries ko..hanggang pagkalipas ng 3 buwan at dumating ang asawa ko at imbes na masaya ako sa pagdating nya ay takot ang naramdaman ko na ayaw ko magpakita..una hindi alam ng asawa ko na may problema na ako..na me depression na ako..at di rin pinaalam ng aking ina na may mga suicidal attempt na ako dahil nga naisip ko na wala rin akong silbi sa asawa ko..at natakot akong mambabae sya at totohanin na nya lahat ng sinabi nya sa akin pag galit sya o nagbibiro lng..nauudlot lng ang pagpapakamatay ko pag naalala ko nag aking mga anak..
ang isa pang dahilan ng pagbagsak ko sa depression ay nakaligtaan ko na ang Dios,yung dati akong palasimba,palabasa ng Bibliya ay nawala..at yun din ang isa ko pang naging guilt at iyak ako ng iyak at nakaluhod at kinakausap ang Dios na sana patawarin ako na kya nagyari lahat sa akin yun ay dahil nga sa nakalimutan ko ang pangako ko sa Dios na d ako lalayo sa kanya..natabunan na po ng puro negatibo ang pagiisip ko na di na ako tumatanggap ng positibong advices kahit sa pastor..ilang beses po ako nagtangkang magpakamatay dahilan sa paniniwalang dna ako mapapatawad ng Dios at sa impyreno na ako pupunta dahil ang isip ko din ay may mga sakit ang aking mga anak dahil di ko na sila naalagaan ng 8 buwan..nakaalis muli ang aking asawa at sumakay ng barko dahil nga sa kelangan din ng pera at naubos po kasi ang ipon namin dahil sa panganganak ko...at give up na po lahat sa akin wala nang bumibisita sa akin.at tanging kasambahay n ;lng ang kasama ko at yung 2 kong anak na dko naaasikaso..ang nanay ko ay pnasamantalang umalis dahil nagbabaka sakaling kelangan ko marealize na walang aasahan ang aking mga anak kundi ako..sa ika siyam po na buwan,sa loob po ng 2 linggo ay doon ko po kinausap ang Dios at nangako na pagalingin nya po ako at akoy maglilingkod sa kanya dahil nga po dko mainitndihan ang kalagayan ko ..pero ayun sa psychologist ay post partum nga po na d naagapan dahil 2 months lang daw ang maximum ng karamdaman na yun at akoy lumagpas at humantong sa depression at malapit na sa psychotic depression..
at sa pakiusap ko po sa Dios ay isang araw gumaling po ako at nagbalik loob po ako sa Dios at nagsimba hanggang sa naging choir member ako..ngunit akala ko tapos na ang kalbaryo sa buhay naming mgasawa,dahil dko po nabanggit na naging mabuti din pong asawa c Julius at umiiyak po sya noong akoy may sakit at nagsorry at nangakong ako lng ang babae sa buhay nya at wala akong dapat katakutan sa pagkawala ng matress ko dahil hindi dw mahalaga sa kanya ang sex bsta buo daw ang pamilya nya at kelangan daw nya ako para sa mga anak namin..at yun din po ang nagpalakas uli sa akin..
ngunit dahil natutuok na po ako sa simbahan namin sa isang baptist church bilang isang choir member,tagapagturo sa mga bata tunkol sa Bible,dko akalain na nagtatampo na pala ang aking asawa at ang pinagsasabihan nya ng sama ng loob ay ang aking kasambahay na nakasama ko mula nun akoy may sakit..at nahantong ang lagi nilang paguusap at laging sila naiiwan sa bahay (dahil sinasama ko ang aking mga anak sa chruch) sa isang bawal na relasyon..ngunit kahit me mga pagdududa ako at nahahalata sa mga kilos ng kasmabahay at asawa ko at sa sumbong na din ng nanay ko at mga kapitbahay ay d ako naniwala at inaway ko pa nga ang aking ina dahil nanindigan ako sa pangako ng a aking asawa..ngunit pati ako ay nababagabag na din kaya ako po ay nananlangin sa Dios na kung totoo man ay tulungan ako na isave ang asawa ko sa maling relasyon at kung mali ang sinsabi ng mga nagsusumbong sa akin ay matigil na ang iniisp kong pagdududa..hinawakan ko po ang cellphone at pinagpray ko na yung cellphone na un ang gagamitin ko para magkaroon ako ng basehan kung ano ang katotohanan dahil nagpaalam saa kin ang aking asawa na may lakad kinabukasn at gabi pa lang ay napagplanuhan ko na ang gagawin ko..inilagay ko ang cellphone sa ilalim ng driver's seat at naka record mode..,pagdating po nya pagkalipas ng 3 hrs, lihim kong kinuha ang cellphone at doon ko po nireview at dun ko nga po natuklasan na ang kasambahay ko ang karelasyon nya..dahil noong medyo nakakahalata na sila na nagdududa ako ay umalis na itong kasamabahay ko sa aming tahanan ngunit dko akalain na lihim pala sila nagkikita gamit ang kotse na bigay lng ng kanyang ama s asawa ko..noong nalaman ko po ay nanalangin muna ako na pakalmahin ako..at ang una ko pong nilapitan ay ang biyanan kong babae dahil kahit me ebidensya po ako ay siguradong pangungunahan uli ako ng asawa ko ng sigaw nya kaya nangailanagn po ako ng mamagitan sa amin..sa kumprontasyon po na ginawa ng aking byanan ay umamin po agad sya at hiyang hiya din po sya sa ginawa nya..at inaming dna po uulit at pati kapatid nya ay sinsabihang paurong ang utak ng asawa ko dahil kakapasa lang po nya bilang opisyal sa barko ay doon pa nya makuhang magloko..
at ang ikikakasama ng loob ko ay bago sys makapasa ay niyaya ako ng aking asawa na ipanalangin ko sya na makapasa..at tinanong ko sya kung papasa ba sya ay maglilingkod din sya sa panginoon..sumagot sya ng "oo"..at dko akalain na nung nakapasa sya ay lalo pa syang naging hambog...at ngayon po ay nsa barko muli sya ngunit d pa po nya naiposition ang naipasa nyang rank sa pagiging opisyal nya..ang buong akala po nya ay magagamit na po nya agad..sa kasallukuyan po ay pag nage- email ko po sa kanya ay pinapaalala ko sa kanya ang pinangako nya sa Dios kung ano ba ang ginawa nya pagkatapos na mabigay sa kanya ang kahilingan nya..ang akin lang po ay binibigyan po sya ng Dios ng leksyon na pag nangako sa Dios ay dapat tuparin dahil sya po ang may kakayanan ng lahat at kaya nyang bawiin kung anuman ang naipagkaloob nya sa atin mgaing ang ating pinaka iingatan sa buhay natin o pati ang ating buhay ay kaya nyang kitilin
hanggang sa kasalukuyan po ay nanananlangin po ako sa Dios kung ano po ang Kanyang purpose sa aming buhay..sa aking asawa.Thy will be done...naniniwala po ako na nangyari po ang lahat na ito na may dahilan.... naniniwala po ako sa bible verse sa Romans 8:28.."all things work together for good."
maraming salamat po sa pagunlak sa aking liham
lubos na gumagalang...michelle ..ang facebook acct ko po ay nasa acct name allysiah2004@yahoo.com..doon nyo na lng po kunin ang photos ko pero kung pwede po ay takpan nyo na lng po ang mga mukha namin..maraming salamat po...pwede nyo po akong tawagan sa 09109446518

Ma'am charo ito po ang facebook account ko makikita nyo po ang aking mga larawan at ang aking asawa na si glenn salamat po!totoo po ang aking stoya ng buhay

dear.ma'am charo
gusto ko lamang pong ibahagi ang kwento ng aking buhay,itago nyo nalamang po ako sa pangalang ''mayce'' 18 anyos na nakatira sa baliwag,bulacan unang taon ko palamang po sa high school noong umibig ako.napaka istrikto ng aking mga magulang pagdating sa pag ibig,kaya inilihim ko ito sakanila.isang araw pumasok ako sa school at sinalubong ako ng aking mga classmate at sinabing gigimik kami pagkatapos ng klase.at pagkatapos ng klase namin gumimik na kami kasama ang aming mga kasintahan at sa sobrang pag aaliw hindi ko namalayan na magkagabi na pala.nag mamadali akong nagpaalam sa mga kasama ko na uuwi na ako takot na takot ako nung mga oras nayon. dahil alam kong bubugbugin nako ng mama at papa ko,

at pagdating ko sa labas ng aming bahay sinalubong ako ng aking mama at sinabing bakit 7 na ng gabi ako umuwi 4pm lang kasi ang aming labasan sa school.hindi na sya nakapag pigil binugbog ako at sinabing alam na ng mama ko na nakikipag relasyon ako.kung hindi daw ako makikipag hiwalay sa aking nobyo hindi na nila ako pag aaralin.

14yrs old palamang ako na magpasyang lumayas dahil hindi ko na kaya ang mga patakaran ng aking mga magulang,hindi ko na alam kung ano ang aking gagawin ang naiisip ko lang nang panahon nayon para makalaya ako at magawa ko ang aking kagustuhan lumuwas ako sa maynila madaling araw akong umalis sa aming tahanan.

walang wala akong pera noon 40pesos lamang ang laman ng aking wallet naglakas loob akong sumakay sa bus kahit 40pesos lang ang pera ko.at nung oras na magbabayad na ang lahat ng pasahero lumapit sakin ang kundoktor ng bus nakiusap ako sakanya na kung pwedi wag nako singilin dahil wala akong pambayad pumayag naman sya at naawa sa akin ibinaba nya ako sa balintawak.at nung nasa maynila na ako hindi ko alam kung saan ako pupunta umiiyak ako na parang nag sisisi.pero nagmatigas ako sabi ko sa sarili ko kaya kong panindigan ang disisyon kong lumayo sa aking pamilya..naglalakad ako malapit sa palengke ng balintawak.swerte naman at may naka paskil na wanted tindera nag apply ako at natanggap naseserve ako ng pagkain sa mga driver ng track...nag ipon ako ng dalawang linggo para makauwi sa bulacan nagpaalam ako sa amo ko na uuwi muna ako pero hindi nako bumalik sa tindahan nya..nakauwi nako ng bulacan at nakituloy ako sa aking kaybigay.

ikinuwento ko ang dahila ng aking pag alis sa amin.naawa sya sakin at sinabi nya na sayang daw panahon kung hindi ako magtatrabaho.ipinasok nya ako sa pinapasukan nyang resto bar nag seserve din ako ng mga beer at pagkain.hindi ko pa kasi kayang sikmurain ang magbenta ng katawan.1month na ko sa trabahong un sa unang pagkakataon nagpasya ako na ibenta na ang aking murang katawan para kumita ng mag malaking halaga...hanggang nasanay nadin ako.dun ko nakilala si darwin sya ung taong nakitaan ko ng kabutihan sa akin hindi sya katulad ng ibang mga lalaki masyadong abuso.sya ang nag alis sa akin sa trabahong un naikwento ko din sakanya kung bakit ako napunta dun sa ganun trabaho.

piniliit nya ko na umuwi sa aming tahanan isinama ko sya at ipinakilala s aking mga magulang tinanggap ako ng aking pamilya sa kabila ng pag suway ko sakanila..at sinabing wag ko na uuliting maglayas...natanggap nila si darwin ang pangalawa kong minahal.hindi ko pa sya lubos na kilala at hindi ko pa alam kung saang pamilya sya nagmula 2months na kami at sinabi ko sakanya na gusto ko makilala ang mga magulang nya.pumayag sya at nagtungo kami sa bahay nya sa antipolo rizal..doon ko nakita ang tunay na pinag mulan nya mahirap lang pala sya at nag bubukid lang ang kanyang ina't ama..naawa ako sa kanya dahil alam ko sya lang ang tumutulong sa pamilya nya nakalipas ang mga araw ng napag isip isip ko na sabihin sakanya na maghanap buhay muna kaming dalawa tumulung sya sa pamilya nya at tutulong ako para sa sarili kong pangangailangan dahil nung mga panahon na ung marami akong gustong gawin at bilhin para sa sarili ko.magpaganda at magpasusyal kunwari...mumalik ulit ako sa trabahong nakamulatan ko umalis nanaman ako sa amin madalang lang akong umuwi dahil mas masaya akong pagimik gimik..napaka dami kong perang kinikita nung panahon naun dahil maganda at bata pa ako kaya koang madalas matipuhan ng mga lalaki,..hindi alam ni darwin na yun ulit ang trabahong pinasukan ko ang sabi ko sa kanya sa telepono na kahera ako sa isang petron.napaniwala ko sya 3months na kaming hindi nagkikita ni darwin hindi nadin sya tumatawag.at parang nakakalimutan ko na sya dumating naman ang pagkakataon na may nakilala akong katulad nya mabait magalang hindi ngalang ganun ka gwapo..may idad na sya 31 na si glenn ang pang tatlo kong minahal pinakilala ko sya sa aking mga magulang muli nanamang tinanggap ng aking mga magulang si glenn kahit nakikita na nila parang napapariwara na ako kinausap ako ng mama ko tinanong nya ako na kung si glenn na daw ba ang huling lalaking dadalhin ko sa aming bahay ang sabi ko oo sya na nga..dumating ang isang araw na ipapakilala na din ako ni glenn sa pamilya nya ngunit sa unangpag kikita namin ng kanya mommy at daddy hindi manlang ako kinausap at tinanong manlang kung ano ang pangalan ko..nalungkot ako at sinabi ky glenn na bakit ganun ang mga magulang nya hindi sya kumibo ang sabi nya kahit anong mangyari ipaglalaban nya ako.. ito na nga isang araw pumunta si glenn sa amin may dalang bag at punong puno ng knyang damit.pinalayas pala sya ng dady nya nakiusap ako kay mama na dun muna si glenn tumira sa amin pumayag na si mama at sinabi nya na ok namandaw si glenn mabait magalang at maalaga at makadyos..kat glenn tuluyang nagbago ang aking buhay makalipas ng apat na buwan biglang sumulpot si darwin sa aming bahay masaya ay may dalang pasalubong.mamahalin ang suot.kinausap ako ni mama harapin ko daw si darwin sabihin ko na nag asawa na ako hindi ko magawa dahil ayokong makita syang masaktan mahal ko pa sya pero mas mhal ko si glenn ang hirap pumili nagharap harap kami ng mama ko si glen at si darwin nag sorry ako kay darwin dahil si glenn ang pinili ko umiyak sya ng umiyak at parang gusto nya sabihin na sya nalang ang piliin ko pero hulina nakapag pasya na ko si glenn ang makasama ko..bigla din akong naiyak dahil sa sinabi nyang kaya sya hindi nag pakita sakin ng ilang buwan dahil nag sikap sya at nag ipon para sa pagkikita namin magpapakasal kami pero huli na ang lahat may bago na akong minamahal sabi ko sanya kung pwedi nga lang dalawa ang puso ko.pero hindi pwedi isa lng ang dapat.pero pinalakas ko parin ang loob nya ang sabi ko kahit hindi na ako sanya nananatili parin sya sa puso ko.umalis sya ng umiiyak at nahabag naman ako tinamaan ako ng kunsensya.wala na akong magagawa ako ang gumawa ng gulo.at pag katapos nun namuhay kami ni glenn ng masaya at natanggap nadin ako ng mga magulang nya 2years na kami ni glenn at pero hindi parin maka move on si darwin sa loob ng dalawang taon tatlong peses syang pumunta sa bahay namin nagkakataon naman na wala si glenn kinausap ko sya na mag move on na sya na makakahanap din sya ng babaeng para sakanya na wag nyang sayangin ang buhay nya ng dahil sakin buti nalng at naintindihan nya ako pipilitin daw nya na makapag move on bakas talaga sa kanyang muka ang kalungkutan na ipinadama ko.sabi ko sa kanya huli na namin sanang pagkikita un.dito po natatapos ang kwentong aking buhay nagsasama kami ng asawa kong si glenn ng masaya at tahimik ngaun.

ma'am charo gusto ko lamang po sana na mapili nyo ang aking kwento dahil gusto ko ipahatid sa maraming kabataan na wag munang mag madali sa pakikipag relasyo at sumunod sa kagustuhan ng kanilang mga magulang para mapaayos ang kanilang buhay.

lubos pong gumagalang!
''MAYCE''

September 10, 2011
Dear Maam Charo,
Maligayang pagbati sa inyo!
Tawagin nyo na lamang po ako sa pangalang (Cely). Ako po ay may 29 taong gulang, tubong Oriental Mindoro, at kasalukuyang nakatira ngayun sa Tagumpay, Antipolo at may sariling Computer Shop.
Sumulat po ako upang ibahagi ang kasaysayan ng buhay pag ibig ng aking nanay. Siya po si Gng. Lida Inocencio Manuel , may 54 na taong gulang at kasalukuyang naninirahan sa Balugo, Mansalay Silangang Mindoro. Nguni’t tawagin na lamang po natin siya sa pangalang (doring).
Labing anim na taong gulang pa lamang po si nanay noon ng mapaibig siya sa kanyang kababaryong si Erning di tunay na pangalan. Tutol ang aking mga tiyuhin at iba pang kamag-anak noon sapagkat itong si Erning manginginom at mahilig din magbasag- ulo sa aming baryo, ngunit ipinagpatuloy pa din nila ang kanilang pag iibigan. Hanggang isang araw ay nabalitaan na lang ni mama na may isang babaeng nagkagusto kay Erning at tuluyan itong nalayo sa kanya at nagsama sa isang lugar na malayo sa aming probinsya.
Labis itong dinamdam ng aking mama kaya lumuwas siya ng Maynila upang makipagsapalaran at tuluyang makalimot.Makalipas ang ilang taon umuwi ng probinsya (Mindoro) si mama dahil na din sa pananabik sa kanyang mga magulang at mga kapatid. Samantala si Erning at ang kanyang asawa ay pumunta sa Lubang Island sakop pa din ng Mindoro upang doon manirahan at bumuo na isang pamilya.
Hanggang sa makilala ni nanay ang aming kababaryo (ang aking papa) at kapwa nagustuhan sila ng kanilang mga magulang. Bagama’t labag ito sa kanyang kalooban ay napilitan siyang magpakasal sa isang taong minahal din siya ng totoo. Di naglaon ay nagbunga ang kanilang pagmamahalan ng sampung anak (10). Nagdanas ng matinding hirap si mama sa piling ni papa dahil na din sa sobrang dami naming magkakapatid at walang sapat na hanapbuhay at bukod pa don ay lalong lumala ang bisyo ni papa, lasingero at ganun pa man ay napakahirap intindihin ng taong alak ang laman ng utak, walang kaayusan ang aming sambahayan, subalit sa kabila ng lahat ay tiniis iyon ni mama ng halos tatlong (3) dekada , maraming beses na ding tinangka ni nanay na hiwalayan si tatay subalit di nya kayang mabuwag ang kanyang pamilya, at paulit ulit din siyang sinusuyo ni papa kaya napilitan siyang makipag ayos dito. Paulit ulit ang ganitong mga pangyayari hanggang sa kami ay tumuntong na din sa wastong edad. Sinikap ni mama ang lahat upang maging mabuting nanay at asawa at pilit nyang ipaunawa sa amin na kahit ganun si papa ay dapat pa din naming irespeto at igalang, hanggang sa kami ay nakapagtapos din ng pag-aaral, 2 sa amin ang nakakuha ng maestra, 2 na din ang nasa ibang bansa at ang iba naman ay may kanya kanya ding natapos at may mga trabaho na din.
Taong 2004, dumating sa aming lugar ang bagyong Unding,nasa bundok noon si papa ng biglang bumuhos ang malakas na ulan at sobrang lakas ng hangin . Labis na nag-alala si papa noon sa aking mga kapatid at kay mama sa kapatagan kung saan doon kami naninirahan, pinilit ni papa na tawirin ang napakalakas na hangin at lumalalim na ilog na may kasamang malalaking troso at sa parte ng ilog ay may mga malalaking bato at pader sa bawat pagliko tubig, na kung saan ay iyon na pala ang huling sandali nang kanyang buhay. Nasa Maynila kami ng mga panahong iyon ng makarating sa amin ang balita 3 araw ang lumipas pagkatapos ng bagyo , ngunit hindi pa din nakikita ang bangkay ni papa. Ikaapat na araw na nang makita ang bangkay ni papa sa napakahabang ilog (may 6 na kilometro) mula sa pinanggalingan niya. Nakita ang bangkay na nakabaon ang kalahating katawan sa buhangin na naaagnas na. Napakasakit tanggapin sa amin bilang anak ng Makita naming ang kalagayan ni papa na tanging damit lamang ang pagkakakakilanlan sa kanya.
Matapos ang isang lingo ng paglibing sa bangkay ni papa lumuwas kami ng Maynila upang balikan ang aming mga hanapbuhay, Sa aming kaabalahan di na namin naalala na may nakakalimutan na kaming obligasyon kay mama. Halos isang beses na lang kaming tumatawag kay mama na yun naman ang dahilan ng kanyang pagtatampo sa amin, sa sobrang pangungulila ni mama tiniis nyang lahat hanggang sa nabalitaan nyang nabalo na din pala si Erning na dati nyang kasintahan na umiwan sa kanya noon. Umuwi sa aming baryo si Erning dahil nalaman nyang balo na din si mama. Muling niligawan si mama ni Erning kahit ayaw na ni mama dahil may mga anak na sila at iniisip niya yun ang magiging hadlang sa kanilang dalawa kung sakaling ituloy nila ang kanilang nararamdaman. Nagkaroon ng panahon si mama na magtapat sa amin noong lumuwas sya sa kasal ng panganay naming kapatid. Sinabi nya sa amin na mag aasawa daw uli sya kung papayag kami. Hindi namin siya maintindihan kasi malalaki na kami at may maayos na ring hanapbuhay. Lumipas ang ilang buwan nabalitaan na naming na magpapakasal na si mama kay Erning , nagalit kami ng husto sa kanya, nagrebelde ang iba kung mga kapatid, nagalit lahat ng mga tiyuhin ko. November 2007, kinasal si mama at si Erning na isang kapatid ko lamang ang dumalo sa kasal nila.
Ayaw din ng kapatid ko na kasalukuyang nasa Canada dahil ang isa sa anak ni Erning ay kasintahan din ng kapatid ko, sobrang mabigat sa loob namin na nag asawa uli si mama, nakipaghiwalay ang kapatid ko sa kanyang kasintahan dahilan sa kanilang dalawa. Nagsama silang dalawa sa kabila ng paghihinagpis ng kanilang mga anak. Hanggang sa nagbilang kami ng mahabang buwan para intindihin sila ngunit sa awa ng nasa taas ay pinagkalooban kami ng pusong mapagmahal at maunawain kaya sa ngayun ay labis na ang aming kaligayahan at Masaya na ding nagsasama ang aming stepfather at kitang-kita namin ang pagmamahal sa aming mama na halos di namin maipadama sa kanya ng lubusan.
Hanggang ditto na lamang po at sana ay masayahan kayo sa liham ko at maibahagi ko sa lahat ang buhay pag-ibig ng aking nanay.

Lubos na gumagalang,
Emelien Inocencio Talibong